dwalingen

paddenstoel

roestig baken ontstijgt het maaiveld vanuit de verte spiedend in het rond om gezien te worden roept het onbewust een halt toe aan de voorbijganger

het is mij een raadsel hoe je hier komt met of zonder wegwijzer danwel rusteloos op zoek naar het einde van de nacht het pad bij toeval uit de natuur gelopen helder verlicht om ergens te geraken zonder te weten

Posted by wroste in verdichtingen

mes

waar is het lemmet gekregen om te vieren de appeltaart geslepen van de schouw genomen om op het scherpst van de snede te wraken de illusie van bezit

Posted by wroste in verdichtingen

post

pet

ook de brief verdient het te besterven om de grimlach niet te doen ontaarden in geschaterde tranen gelaten in het verdriet van de schrijver de massieve haat verteerbaar gemaakt in mijn tijd

Posted by wroste in verdichtingen

noor

noor

voren trekkend door het diepzwarte bevroren vlies dekt de diepte toe geeft schimmen prijs die soms statisch dan weer vluchtend immer ongenaakbaar achter de spiegel bestaanbaar worden en doen verlangen naar de dooi

Posted by wroste in verdichtingen

hart

hart

op een blauw kunstlederen bed met elektroden op beide polsen en de binnenkant van de enkels rond mijn hart en onder mijn laagste linker rib wordt vastgesteld of het wel terecht is dat ik leef zegt het meisje dat zij onkundig een infarct op dit moment niet constateert

Posted by wroste in verdichtingen

sla

sla

heb hem maanden geleden het ontstaan en de werking van het universum uitgelegd en een mail gestuurd geen reactie erop terug gekregen en woon toch midden in de stad met wat groenten in mijn achtertuin

Posted by wroste in verdichtingen

lief

lammetje

als het al bestaat dan in schaapskleren grommend achtergelaten in het eenrichtingsverkeer van de roedel geeft de geur van natte vacht de angstige bevrediging op het vochtig bladerdek

Posted by wroste in verdichtingen

verteren

hand

gegeten worden we uiteindelijk allemaal bij voorkeur door zo klein mogelijk langzaam en onzichtbaar in donkere schutkleuren nieuwe wezens zoveel vliegen uit

Posted by wroste in verdichtingen

deemoed

eros

door het oog van de naald ging ik uit alle de leukste en de mooiste mag ze me op de rug kijken en als ze voortgaat zal ik haar laten tegen beter weten in

Posted by wroste in verdichtingen

tranen

tranen

is een richting niet voldoende gaandeweg de tocht onder je hemd waar warm de druppels lopen die ondanks de kracht gegeven het laagste punt nooit bereiken

Posted by wroste in verdichtingen

enkidoe

enkidoe

de geur van een vrouw verjaagt de dieren om plaats te maken voor brood en wijn onmogelijk zonder een hand in haar die het parfum als oorzaak bevrijdt van het water verdreven voorbestemd of gekozen om de vrouw te vrijwaren van koninklijke onnadenkendheid

Posted by wroste in verdichtingen